مننژیت در افراد مسن
خلاصه مقاله
مننژیت پیوژنیک(چرکی) در کودکان، افراد مسن و افراد دارای نقص ایمنی شایع است. تظاهرات بالینی آن شامل تب، سردرد، استفراغ و تحریک مننژ بوده که با آزمایش پونکسیون کمری(تپ مایع نخاعی) قابل تشخیص است. در مایع مغزی نخاعی چرکی، تعداد لوکوسیت ها به طور معنی داری افزایش یافته، حجم پروتئین نیز افزایش یافته و محتوای قند و کلر کاهش می یابد. مورد خاصی که در ادامه گزارش شده، راهنمای خوبی برای کمک به تشخیص زودهنگام مننژیت پیوژنیک در بیماران دیابتی است.
#با_کیس_درس_بخوانیم
#مننژیت_در_افراد_مسن
🔹مقدمه
مننژیت پیوژنیک(چرکی) در کودکان، افراد مسن و افراد دارای نقص ایمنی شایع است. تظاهرات بالینی آن شامل تب، سردرد، استفراغ و تحریک مننژ بوده که با آزمایش پونکسیون کمری(تپ مایع نخاعی) قابل تشخیص است.
در مایع مغزی نخاعی چرکی، تعداد لوکوسیت ها به طور معنی داری افزایش یافته، حجم پروتئین نیز افزایش یافته و محتوای قند و کلر کاهش می یابد.
مورد خاصی که در ادامه گزارش شده، راهنمای خوبی برای کمک به تشخیص زودهنگام مننژیت پیوژنیک در بیماران دیابتی است.
🔸تظاهرات بالینی
بیمار مرد 65 ساله پس از کشیدن دندان با شکایت سردرد و تب در بیمارستان بستری شد. وی پیش تر با تورم و درد در لثه چپ به کلینیک دندانپزشکی مراجعه کرده بود و تشخیص پوسیدگی دندانی دریافت کرد و با کشیدن دندان درمان شد. پس از آن، بیمار درد منتشر شونده شدیدی در پیشانی همراه با حالت تهوع و استفراغ را تجربه کرد. وی درمان های مختلفی از جمله آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد قارچ را دریافت کرد، اما وضعیتش بهبود نیافت. او همچنین سابقه دیابت نوع 2 داشت.
پس از پذیرش در بیمارستان، بیمار با توجه به تظاهرات بالینی و نتایج آزمایش مایع مغزی نخاعی، تشخیص مننژیت پیوژنیک دریافت کرد و از مانیتول برای کاهش فشار جمجمه، دگزامتازون برای جلوگیری از چسبندگی، مروپنم و اورنیدازول به صورت آزمایشی برای مقابله با عفونتش استفاده شد، و بیمار همچنین تحت حمایت تغذیهای قرار گرفت.
در نهایت، علائم سردرد و تب بیمار کاملاً برطرف شد و تمام شاخصهای مایع مغزی نخاعی وی قبل از ترخیص، طبیعی بود.
در فالو آپ 6 ماهه ، بیماری وی عود نداشت.
🔹بحث
بیمار در این مطالعه موردی دارای علائم غیر معمول مننژیت بود که منجر به تشخیص نادرست احتمالی شد. مننژیت می تواند در بیماران مسن متفاوت ظاهر شود و مصرف نامنظم آنتی بیوتیک می تواند تشخیص را پیچیده کند. تصویربرداری تشخیصی ممکن است در مراحل اولیه قطعی نباشد، بنابراین باید آزمایش پونکسیون کمری و معاینه مایع مغزی نخاعی برای تایید قطعی انجام شود. پس از تشخیص مننژیت پیوژنیک، درمان تهاجمی ضروری است و تجویز داخل وریدی اولویت دارد. تنظیمات رژیم درمانی را می توان بر اساس نتایج کشت میکروبی انجام داد. با بهبود علائم بیمار، دوزها و دوره های کافی از داروهای ضد عفونی باید حفظ شود. هایپوناترمی(سطح پایین سدیم خون) ، ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد و نیاز به نظارت دارد.
🔸نتیجه گیری
این مطالعه موردی بر اهمیت تشخیص زودهنگام و درمان پیشگیرانه مننژیت پیوژنیک، از جمله اقدامات ضد عفونت، حمایت تغذیه ای و کنترل قند خون تاکید می کند.
📝ارائه دهنده: دکتر زهرا نجفی
📝ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
✨شکوه دنیای اعصاب در انجمن علمی دانشجویی جراحی اعصاب
با ما همراه باشید.✨
🆔English:@NeurosurgeryAssociation
🆔Persian:@Neurosurgery_Association
مقالات مرتبط
آدنوم هیپوفیزی غیرعملکردی
آدنوم های هیپوفیزی غیرعملکردی، تومورهای خوش خیم سلول های آدنوهیپوفیز هستند که در این نوع از تومور های هیپوفیزی افزایش ترشح هورمون های هیپوفیز رخ نداده و تظاهرات بالینی چشمگیری نیز وجود ندارد .تومور های غیر عملکردی هیپوفیز را می توان به 8 زیرگروه طبقه بندی کرد: لاکتوتروف، سوماتوتروف، تیروتروف، کورتیکوتروف، گنادوتروف خاموش، چند هورمونی، NFPA های دو/ سه گانه، نول سل و پیت -1 تظاهرات بالینی شایع در آدنوم های هیوفیزی :سردرد؛ اختلال در بینایی ، آپوپلکسی هیپوفیز؛ کمبودهای هورمونی می باشند از اختلالات هورمونی ایجاد شده:1- هیپوگنادیسم 2- هیپرپرولاکتینمی (معمولاً کمتر از mIU/L 2000 یا کمتر از 95 نانوگرم در میلیلیتر) می توان نام برد. بهترین روش تشخیصی در موارد مشکوک به آدنوم های هیپوفیزی Sellar MRI با گادولینیوم می باشد . همه بیماران، از جمله بیماران بدون شکایت بالینی، می بایست تست های آزمایشگاهی، بالینی و هورمونی را برای بررسی کاهش یا افزایش عملکرد هیپوفیز انجام دهند . برداشتن کامل تومور با جراحی، روش اصلی درمانی برای افرادی است که از علائم آدنوم های غیر عملکردی هیپوفیز رنج می برند. در موارد اختلال بینایی برداشتن کامل توده به واسطه جراحی و در آپوپلکسی با علائم عصبی-چشمی می بایست جراحی اورژانسی انجام می شود. رادیو تراپی یا پرتودرمانی درمان کمکی موثر در کنار جراحی به ویژه در تومورهای مقاوم یا عود کننده به کار برده می شود . یکی از مهم ترین موارد اندیکاسیون درمان های دارویی نام برده، در بیماران با تکه های باقی مانده از تومور در حفره سلار پس از جراحی ترانس اسفنوئیدال میباشد. مهم ترین داروهایی که تاثیرات آنها در آدنوم های هیپوفیز غیرعملکردی ارزیابی شده اند، عبارتند از: 1- آگونیست های دوپامین 2- آنالوگ های سوماتوستاتین 3- تموزولوماید
مننژیت
مننژیت باکتریال یک بیماری عفونی میباشد. بیمار مبتلا به مننژیت با تظاهراتی از قبیل شروع سردرد که اخیرا شروع شده باشد، تب، سفتی گردن، تغیر وضعیت هوشیاری مراجعه که حداقل دوتا از 4 تا تظاهر که نیازمند بررسی بالینی سریع میباشد. عوامل احتمالی مننژیت: 1)مننژیت نایسریا گنوره 2)مننژیت منگوکوکی 3)مننژیت استرپتوکوک پنومونیه 4)مننژیت لیستریا مونوسایتوژنز میباشد که هرکدام علایم منحصر به خود را دارند. ترجیح بر این است که درمان تجربی LPسریعتر اغاز شود تا از عوارض جبران ناپذیر این بیماری پیشگیری شود. انجام CT-scan تنها برای بیمارانی توصیه شده که یکی یا چندتا از علائم نشان دهنده افزایش فشار داخل مغز در انها وجود دارد.بررسی CSF در مواردی که تشخیص مننژیت سخت یا افتراق مننژیت باکتریال را از غیر باکتریالانجام میشود. کنتراندیکاسیون های انجام LP : اختلالات انعقادی، انعقاد داخل عروق منتشر، عفونت موضعی یا عدم یکپارچگی پوست در محل انجام LP میباشند.برای این بیماران در ابتدا دگزا متازون تزریق سپس ونکومایسن و سفتریاکسون اضافه میکنیم. بیماران در صورت داشتن ریسک فاکتور ها گفته شده برای باکتری لیستریا مونوسایتوژنز امپی سیلین و اگر شک مننژیت ویروسی ناشی از هرپس ویروس هم داشته باشیم میتوان اسیکلویر را به درمان گفته شده اضافه کرد.